Stedelijke vernieuwing en de praktijk van het dagelijks leven

7 sep 2015
  • Wonen
  • Werken
  • Leefbaarheid

Parkstad zet veel vernieuwingsstrategieën in om de omgeving te verbeteren: onder meer IBA Parkstad, Cultura Nova, Jaar van de mijnen. Het zijn allemaal grote projecten afkomstig uit Parkstad, vooral gericht op fysieke verbetering maar ook op cultuur en ondernemerschap. Maar hoe zit het met de betrokkenheid van ‘niet elite’, bijvoorbeeld jongeren? Deze vraag stelden we ons naar aanleiding van onze beide onderzoeken.

Foto: IBA ParkstadAl snel was het raakvlak duidelijk tussen een onderzoek naar sociaal kapitaal en actief burgerschap in Parkstad, en een onderzoek naar agency van jonge moeders in Parkstad, ofwel strategieën en onderhandelingen in het dagelijks leven om zorg, werk, opleiding en vrije tijd te combineren. Beide onderzoeken richten zich op Parkstad als krimpende omgeving, zowel op demografisch vlak door ontgroening, vergrijzing, emigratie van hoogopgeleide jongeren als op economisch vlak door werkloosheid en armoede. Daarnaast belichten de onderzoeken het perspectief van (jonge) burgers, omdat dat in wetenschappelijk onderzoek naar krimp veelal ontbreekt.

In een krimpend en vergrijzend gebied als Parkstad Limburg zijn jongeren een minderheid, maar tegelijkertijd de toekomst (Sniekers & Ročak, 2015). In ons artikel voor aankomend themanummer van Rooilijn, ‘Randland’, schrijven we over de beleving van vernieuwingsstrategieën door jonge vrouwen uit Heerlen. Het perspectief van jonge vrouwen lijkt onderbelicht in de strategieën van deze stad. Jonge vrouwen zijn hier exemplarisch voor bevolkingsgroepen die buiten beeld lijken te zijn als het gaat om grootse projecten in het kader van actief burgerschap.

In het artikel constateren we dat grote projecten vaak ver van de jonge vrouwen af staan; in hun beleving worden zij vooral door een beperkte groep opgezet en uitgevoerd. Uit de verhalen van jonge vrouwen blijkt weinig interesse en tijd voor participatie in initiatieven als IBA Parkstad of bezoek aan Cultura Nova. Actief zijn betekent voor hen niet het schrijven van een projectvoorstel voor IBA Parkstad, maar bezig zijn met hun gezin, opleiding, werk en huishouden.

Hoe belangrijk en waardevol de doelen van deze projecten – gericht op leefbaarheid, cultuur, vitaliteit, verbinding – ook zijn, de projecten zijn vaak onbekend voor jonge vrouwen. En als ze die al kennen, blijkt uit onze interviews, voelen jonge vrouwen zich vaak niet welkom. Ongelijkheid, op het snijvlak van leeftijd, gender, status en klasse, speelt in het geval van de vernieuwingsstrategieën in Parkstad een rol bij deze burgers. In ons artikel gaan we in op veranderingen die nodig zijn, wil men dat vernieuwingsstrategieën ook echt effect hebben op het dagelijks leven en aansluiten bij de lokale bevolking (Sniekers & Ročak, 2015).

Maja Ročak & Marijke Sniekers

Lees meer over dit onderwerp:

Sniekers, M. & Ročak, M. Jonge vrouwen en stadsvernieuwing in Heerlen. Rooilijn, themanummer Randland. (verwacht in oktober 2015).

Naar blog overzicht