Re-visie van krimp

8 jun 2015
  • Wonen
  • Werken
  • Leefbaarheid

In april 2015 vond de conferentie voor onderzoek in sociaal werk (ECSWR) in Slovenië plaats, georganiseerd door de European Social Work Research Association. Het thema was re-visioning social work with individuals, collectives and communities: social work research. ‘Re-visie van sociaal werk’ als titel sluit goed aan bij vernieuwingsstrategieën met betrekking tot krimp, ook voor sociaal werk. Althans, zo leek het. Sociaal werk heeft namelijk volop te maken met gevolgen van demografische krimp, economische krimp en ook krimp in de fysieke leefomgeving. Meer ouderen die thuis moeten blijven wonen tot op hoge leeftijd, en daardoor meer hulp in hun dagelijkse activiteiten nodig hebben. Meer werkloosheid en mensen met schulden, waarbij sociaal werkers kunnen ondersteunen in het hoofd boven water houden. Verpaupering door leegstand in buurten, waarbij sociaal werkers een netwerk en contacten kunnen bevorderen. Tenminste, dat zijn de geijkte beelden van sociaal werk in een krimpende omgeving.

Deze beelden kwamen mondjesmaat terug op de conferentie. Economische crisis en armoede kwamen terug, net als ouder worden en sociale ondersteuning, en ook community development en sociale netwerken stonden op het programma. Dit waren de onderwerpen van 5 van de ongeveer 70 sessies. Overig onderzoek richtte zich vooral op kinderen en jongeren in een residentiële setting en met verplichte hulpverlening, vanuit hun eigen perspectief maar vooral vanuit het perspectief van de sociaal werker. De presentaties gingen ook in op sociaal werk binnen families, op opvoedingsondersteuning en risicosituaties.

Dat betekent niet dat gevolgen van krimp en de relatie met sociaal werk niet in de andere sessies naar voren kwamen, of in individuele presentaties. Waarschijnlijk ontbreekt de vertaalslag naar ‘krimp-jargon’. Krimp is in elk geval geen alom onderzocht onderwerp binnen het sociale domein. Dat is gek, want sociaal werkers hebben dagelijks te maken met de gevolgen van krimp. Dat bleek uit de verhalen van enkele hoofdsprekers.

Guy Standing sprak over onzekerheid en ongelijkheid voor gemeenschappen in precaire situaties. Paul Stubbs sprak over crisis en actievoering in de semiperiferie in Europa. Michal Krumer Nevo pleitte voor een politieke dimensie in onderzoek. Economische crisis, armoede en politieke actie om ongelijkheid aan te pakken, waren in hun lezingen een gemeenschappelijke noemer. Krimp blijkt geen betekenisgevend kader, maar economische crisis wel. Om krimp te herkennen en onderkennen binnen het sociale domein, is dus ook in onderzoek binnen het sociaal werk een re-visie nodig.

Illustratie: wuerfel02_01a by pschubert (morguefile.com)

Naar blog overzicht