Krimp definiëren: easier said than done… Misverstand over krimp definitie

10 nov 2014
  • Wonen
  • Werken
  • Mobiliteit
  • Leefbaarheid

De Urban audit van de Europese Unie suggereert dat er 57% urbane regio’s in Europa krimpen. Van steden in Noord-Finland tot Zuid-Spanje. De meerderheid van de steden in Oost-Europa krimpt, maar ook oude industriële steden in West-Europa. Krimp is, dus, overal. Maar wat betekent het eigenlijk: wat bedoelen wij met krimp…? Minder mensen? Of minder mensen en economische transformatie, industriële geschiedenis, leegstand, experimenten, actief burgerschap, te grote infrastructuur, armoede, segregatie, etc. Krimp definiëren is niet zo eenvoudig als het lijkt: tot nu toe kan geen enkele definitie of omschrijving van dit fenomeen de complexiteit ervan omvatten.

Voor mijn onderzoek naar sociaal kapitaal in krimpende steden was ik op zoek naar de definitie van krimp. Het liefst wilde ik een duidelijke, algemeen geaccepteerde definitie hebben. Maar mijn zoektocht naar definiëring van krimp is uitgelopen van eerst een paar geplande dagen tot een maandenlange (en een nog doorgaande) zoektocht. Het is tot de bodem uitgezocht: krimp definities vanuit verschillende disciplines werden geanalyseerd, symptomen, oorzaken, consequenties, etc. vergeleken. Kort samengevat: er was geen heldere, algemeen geaccepteerde definitie. De complexiteit van dit fenomeen is onmogelijk om in een definitie samen te vatten. Verschillende disciplines, invalshoeken en onderzoeksagenda’s bepalen de variëteit van de kernindicatoren. Een eigen oordeel van onderzoekers, beleidsmakers m.b.t. definiëring van krimp is nog steeds belangrijk. Wat is krimp? Hoe is het gedefinieerd en wanneer zijn wij er vanaf? Wat betekent dit voor ons dagelijks leven, hoe wij onze omgeving ervaren, hoe wij met krimp omgaan? Niettemin, een ding komt (bijna) altijd terug: population decline of bevolkingsdaling.

Veel Europese steden en urbane regio’s krijgen steeds minder bevolking. Het toekomstperspectief is dat het aantal van de krimpende steden zal groeien. Maar, als wij krimp (alleen maar) als bevolkingsdaling zouden definiëren dan zouden wij kunnen merken dat sommige steden hun krimplot weten te veranderen (bijvoorbeeld Leipzig, Dresden, en een paar jaar geleden ook Heerlen dat met een aantal personen was gegroeid!) Statistische kantoren zijn druk bezig met rekenen en gemeentes met creatief omgaan met statistieken (regels die alsnog voor meer bevolking zorgen). Maar is dat terecht? Is met een kleine groei van de bevolking het probleem van krimp uit de weg?

Als wij bevolkingsdaling als de kernconditie voor krimp nemen dan heb ik in mijn zoektocht naar de kern/waarheid over krimp maar een beperkt aantal ECHT krimpende steden gevonden. Dus steden waar bevolking daalt en consistent blijft dalen. Slechts een aantal steden - en zeker geen 57% - krimpt (dalen in bevolking). Een meer realistisch scenario voor veel krimpende steden is complexer: soms een kleine groei in de aanwezige trend van krimp (industriële geschiedenis - dus groei, de-industrialisatie (krimpende economie en minder mensen), tweede demografische transitie, armoede, segregatie van wijken en buurten, stabilisatie, dan weer krimpende bevolking, etc.

In discussies over krimp is bevolkingsdaling het kernwoord. Bevolkingsdaling was nog niet betwistbaar. Maar zou dit moeten? Krimp is complexer dan alleen een indicator: minder mensen. Het verandert: sommige aspecten van krimp worden meer, sommige minder belangrijk in een omgeving. Deze complexiteit wordt gereflecteerd in verschillende definities van krimp. Deze definities reflecteren verschillende trajecten van steden, de complexe natuur van dit fenomeen, bevolkingsdaling gelinkt aan economische ondergang, etc. Fixatie op nummers (tellen van bewoners) is hier niet behulpzaam bij. Verschillende aspecten van krimp moeten in gezamenlijkheid geanalyseerd worden.

Foto: pixabay.com

Naar blog overzicht